|
+
|
جمع |
۱۳۶۰ |
نیکل اورسم |
|
−
|
تفریق |
۱۴۸۹ (اولین ظهور این علائم در چاپ) |
ژوهان ویدمن |
|
√
|
رادیکال (برای ریشهٔ دوم) |
۱۵۲۵ (بدون سرکش روی رادیکال) |
کریستف رودولف |
|
(…)
|
پرانتز (برای گروهبندی اولویت دار) |
۱۵۴۴ (در یادداشتهای دستنویس) |
میشائل شتیفل |
| ۱۵۵۶ |
نیکولو تارتالیا |
|
=
|
تساوی |
۱۵۵۷ |
رابرت ریکرده |
|
×
|
ضرب |
۱۶۱۸ |
ویلیام آوترد |
|
±
|
جمع-تفریق |
۱۶۲۸ |
|
∷
|
تناسب |
|
√
|
رادیکال (برای ریشهٔ nام) |
۱۶۲۹ |
آلبر ژیرار |
|
< >
|
بزرگتر و کوچکتر |
۱۶۳۱ |
توماس هریوت |
|
xy
|
توان |
۱۶۳۶ (استفاده از اعداد رومی به عنوان توان) |
جیمز هیوم |
| ۱۶۳۷ (به شکل فعلی) |
رنه دکارت |
|
√ ̅
|
رادیکال (برای ریشهٔ دوم) |
۱۶۳۷ (با سرکش بالای رادیکال) |
رنه دکارت |
|
%
|
درصد |
۱۶۵۰ |
نامعلوم |
|
÷
|
تقسیم |
۱۶۵۹ |
یوهان رآن |
|
∞
|
بینهایت |
۱۶۵۵ |
جان والیس |
|
|
بزرگتر مساوی و کوچکتر مساوی |
۱۶۷۰ (با خط افقی روی علامت نامساوی) |
| ۱۷۳۴ (با دو تا خط افقی زیر علامت نامساوی) |
پیر بوگر |
|
d
|
دیفرانسیل |
۱۶۷۵ |
گوتفرید لایبنیتس |
|
∫
|
انتگرال |
|
:
|
دو نقطه (برای تقسیم) |
۱۶۸۴ (اقتباس از استفادهٔ دو نقطه برای نمایش کسرها مربوط به سال۱۶۳۳) |
|
·
|
نقطه (برای ضزب) |
۱۶۹۸ |
|
⁄
|
[خط مورب (اسلش) (برای تقسیم) |
۱۷۱۸ (اقتباس از خط کسری اختراع شده توسط اعراب در قرن ۱۲) |
توماس تووینگ |
|
≠
|
نامساوی |
نامعلوم |
لئونارد اویلر |
|
∑
|
حاصل جمع |
۱۷۵۵ |
|
∝
|
تناسب |
۱۷۶۸ |
ویلیام امرسون |
|
∂
|
دیفرانسیل جزئی |
۱۷۷۰ |
مارکی دو کندورسه |
|
x′
|
پریم (برای مشتق) |
ژوزف لویی لاگرانژ |
|
≡
|
همانی (برای روابط متجانس (هم ارز)) |
۱۸۰۱ (اولین ظهور در چاپ، استفاده شده در نوشتههای شخصی گاوس قبل از این تاریخ) |
کارل فریدریش گاوس |
|
[x]
|
جزء صحیح |
۱۸۰۸ |
|
∏
|
حاصل ضرب |
۱۸۱۲ |
|
!
|
فاکتوریل |
۱۸۰۸ |
کریستین کرامپ |
|
⊂ ⊃
|
شمول مجموعه (زیرمجموعه و فرامجموعه) |
۱۸۱۷ |
جوزف گرگون |
| ۱۸۹۰ |
ارنست شرودر |
|
|…|
|
قدر مطلق |
۱۸۴۱ |
کارل وایرشتراس |
| دترمینان ماتریس |
آرتور کیلی
|
|
‖…‖
|
نمایش ماتریس |
۱۸۴۳ |
|
∇
|
نابلا (برای دیفرانسیل برداری) |
۱۷۴۶ (سابقاً به عنوان عملگری چند منظوره توسط همیلتون استفاده میشدهاست) |
ویلیام همیلتون |
|
|
اشتراک و اجتماع |
۱۸۸۸ |
جوزپه پینو |
|
∈
|
عضویت |
۱۸۹۴ |
|
∃
|
سور وجودی |
۱۸۹۷ |
|
ℵ
|
اِلف (برای عدد اصلی (cardinal number)مجموعههای نامحدود) |
۱۸۹۳ |
گئورگ کانتور |
|
{…}
|
کمانک (برای نمایش مجموعه) |
۱۸۹۵ |
|
ℕ
|
N دو خطی (برای مجموعهٔ اعداد طبیعی) |
جوزپه پینو |
|
·
|
نقطه (برای ضرب داخلی) |
۱۹۰۲ |
جوسایا ویلارد گیبز؟ |
|
×
|
ضرب (برای ضرب خارجی) |
|
∨
|
یای منطقی (OR منطقی) |
۱۹۰۶ |
برتراند راسل |
|
(…)
|
نمایش ماتریس |
۱۹۰۹ |
جرارد کووالسکی |
|
[…]
|
۱۹۱۳ |
کاتبرت ادموند کولییس |
|
∮
|
انتگرال بسته |
۱۹۱۷ |
آرنولد سامرفلد |
|
ℤ
|
Z دوخطی (برای مجموعه اعداد صحیح) |
۱۹۳۰ |
ادموند لانداو |
| دههٔ ۱۹۳۰ (میلادی)| |
گروه نیکلا بورباکی |
|
ℚ
|
Q دو خطی (برای مجموعه اعداد گویا) |
|
|
∀
|
سور عمومی |
۱۹۳۵ |
گرهارد گنتسن |
|
∅
|
مجموعهٔ تهی |
۱۹۳۹ |
آندره وی / نیکلا بورباکی |
|
ℂ
|
C دو خطی (برای مجموعه اعداد مختلط) |
ناتان جاکوبسون |
|
→
|
پیکان (فلش) (برای نمایش تابع) |
۱۹۳۶ (برای تفکیک اشکال عناصر خاص) |
کویستین اُر |
| ۱۹۴۰ (به شکل فعلی f: X → Y) |
ویلتورد هورویز |
|
⌊x⌋
|
'جزء صحیح |
۱۹۶۲ |
کنت ای آیورسن |
|
∎
|
انتهای اثبات |
نامعلوم |
پاول هالموس |
برچسب:
نویسنده: بهار اسدیپور
تاريخ: سه
شنبه
30 خرداد
1396 ساعت: 0:32