|
علامت
| نام | تاریخ اولین استفاده | اولین نویسنده ای که علامت را استفاده کرده است. |
|---|---|---|---|
|
+
|
جمع | ۱۳۶۰ | نیکل اورسم |
|
minus;
|
تفریق | ۱۴۸۹ (اولین ظهور این علائم در چاپ) | ژوهان ویدمن |
|
radic;
|
رادیکال (برای ریشهٔ دوم) | ۱۵۲۵ (بدون سرکش روی رادیکال) | کریستف رودولف |
|
(...)
|
پرانتز (برای گروهبندی اولویت دار) | ۱۵۴۴ (در یادداشتهای دستنویس) | میشائل شتیفل |
| ۱۵۵۶ | نیکولو تارتالیا | ||
|
=
|
تساوی | ۱۵۵۷ | رابرت ریکرده |
|
*
|
ضرب | ۱۶۱۸ | ویلیام آوترد |
|
plusmn;
|
جمع-تفریق | ۱۶۲۸ | |
|
∷
|
تناسب | ||
|
radic;
|
رادیکال (برای ریشهٔ nام) | ۱۶۲۹ | آلبر ژیرار |
|
<
> |
بزرگتر و کوچکتر | ۱۶۳۱ | توماس هریوت |
|
xy
|
توان | ۱۶۳۶ (استفاده از اعداد رومی به عنوان توان) | جیمز هیوم |
| ۱۶۳۷ (به شکل فعلی) | رنه دکارت | ||
|
radic; ̅
|
رادیکال (برای ریشهٔ دوم) | ۱۶۳۷ (با سرکش بالای رادیکال) | رنه دکارت |
|
%
|
درصد | ۱۶۵۰ | نامعلوم |
|
divide;
|
تقسیم | ۱۶۵۹ | یوهان رآن |
|
infin;
|
بینهایت | ۱۶۵۵ | جان والیس |
|
le;
ge; |
بزرگتر مساوی و کوچکتر مساوی | ۱۶۷۰ (با خط افقی روی علامت نامساوی) | |
| ۱۷۳۴ (با دو تا خط افقی زیر علامت نامساوی) | پیر بوگر | ||
|
d
|
دیفرانسیل | ۱۶۷۵ | گوتفرید لایبنیتس |
|
int;
|
انتگرال | ||
|
:
|
دو نقطه (برای تقسیم) | ۱۶۸۴ (اقتباس از استفادهٔ دو نقطه برای نمایش کسرها مربوط به سال۱۶۳۳) | |
|
middot;
|
نقطه (برای ضزب) | ۱۶۹۸ | |
|
frasl;
|
[خط مورب (اسلش) (برای تقسیم) | ۱۷۱۸ (اقتباس از خط کسری اختراع شده توسط اعراب در قرن ۱۲) | توماس تووینگ |
|
ne;
|
نامساوی | نامعلوم | لئونارد اویلر |
|
sum;
|
حاصل جمع | ۱۷۵۵ | |
|
prop;
|
تناسب | ۱۷۶۸ | ویلیام امرسون |
|
part;
|
دیفرانسیل جزئی | ۱۷۷۰ | مارکی دو کندورسه |
|
xprime;
|
پریم (برای مشتق) | ژوزف لویی لاگرانژ | |
|
equiv;
|
همانی (برای روابط متجانس (هم ارز)) | ۱۸۰۱ (اولین ظهور در چاپ، استفاده شده در نوشته های شخصی گاوس قبل از این تاریخ) | کارل فریدریش گاوس |
|
[x]
|
جزء صحیح | ۱۸۰۸ | |
|
prod;
|
حاصل ضرب | ۱۸۱۲ | |
|
!
|
فاکتوریل | ۱۸۰۸ | کریستین کرامپ |
|
sub;
sup; |
شمول مجموعه (زیرمجموعه و فرامجموعه) | ۱۸۱۷ | جوزف گرگون |
| ۱۸۹۰ | ارنست شرودر | ||
|
|...|
|
قدر مطلق | ۱۸۴۱ | کارل وایرشتراس |
| دترمینان ماتریس | |||
|
‖...‖
|
نمایش ماتریس | ۱۸۴۳ | |
|
nabla;
|
نابلا (برای دیفرانسیل برداری) | ۱۷۴۶ (سابقاً به عنوان عملگری چند منظوره توسط همیلتون استفاده می شده است) | ویلیام همیلتون |
|
cap;
cup; |
اشتراک و اجتماع | ۱۸۸۸ | جوزپه پینو |
|
isin;
|
عضویت | ۱۸۹۴ | |
|
exist;
|
سور وجودی | ۱۸۹۷ | |
|
alefsym;
|
اِلف (برای عدد اصلی (cardinal number)مجموعه های نامحدود) | ۱۸۹۳ | گئورگ کانتور |
|
{...}
|
کمانک (برای نمایش مجموعه) | ۱۸۹۵ | |
|
ℕ
|
N دو خطی (برای مجموعهٔ اعداد طبیعی) | جوزپه پینو | |
|
middot;
|
نقطه (برای ضرب داخلی) | ۱۹۰۲ | جوسایا ویلارد گیبز؟ |
|
*
|
ضرب (برای ضرب خارجی) | ||
|
or;
|
یای منطقی (OR منطقی) | ۱۹۰۶ | برتراند راسل |
|
(...)
|
نمایش ماتریس | ۱۹۰۹ | جرارد کووالسکی |
|
[...]
|
۱۹۱۳ | کاتبرت ادموند کولییس | |
|
∮
|
انتگرال بسته | ۱۹۱۷ | آرنولد سامرفلد |
|
ℤ
|
Z دوخطی (برای مجموعه اعداد صحیح) | ۱۹۳۰ | ادموند لانداو |
| دههٔ ۱۹۳۰ (میلادی)| | گروه نیکلا بورباکی | ||
|
ℚ
|
Q دو خطی (برای مجموعه اعداد گویا) | ||
|
forall;
|
سور عمومی | ۱۹۳۵ | گرهارد گنتسن |
|
empty;
|
مجموعهٔ تهی | ۱۹۳۹ | آندره وی / نیکلا بورباکی |
|
ℂ
|
C دو خطی (برای مجموعه اعداد مختلط) | ناتان جاکوبسون | |
|
rarr;
|
پیکان (فلش) (برای نمایش تابع) | ۱۹۳۶ (برای تفکیک اشکال عناصر خاص) | کویستین اُر |
| ۱۹۴۰ (به شکل فعلی f: X rarr; Y) | ویلتورد هورویز | ||
|
lfloor;xrfloor;
|
'جزء صحیح | ۱۹۶۲ | کنت ای آیورسن |
|
∎
|
انتهای اثبات | نامعلوم | پاول هالموس |
برچسب: جدول علائم ریاضی به ترتیب تاریخ اختراع,
نویسنده: بهار اسدیپور